شبانه

گاهی اونقدر دل نازک می شم که دائم گوله گوله اشکام می ریزه.
مثل امروز,خوندن قسمت حوادث (تجاوز به یک پسربچه 5 ساله) و همچنین دیدن 30 ثانیه از یک فیلم سنگسار.
اونقدر بهم ریخته ام که باید می نوشتم.اینها نه اولینش بود نه آخرینش .

بیشترین حس رنج وقتیه که آدم احساس درموندگی می کنه,چون نمی تونه کاری بکنه.
واقعا قضیه چیه؟باید درس گرفت و گذشت؟باید اونقدر قوی شد که اینجوری بهم نریخت؟

باید پذیرفت که خودمون با دستهای خودمون داریم جهنم رو می سازیم؟
..................
به روزایی رسیدم که محیط واقعا" داره فشارم می ده.اگه اینا نشونه ی رفتنه از چند تا محیط باید دور شم:ازاین خونه
از این جامعه و از این خود پریشون و غمگین.چرا فکر می کردم مشکلات قوی ترم می کنه؟

خیلی های دیگه هم همین فکررو کردن.اما گاهی بهایی که برای قویتر شدن می دیم خیلی بیشتر ازایناست.اون هم ناخواسته.
شاید در مقابل یکسری مشکلات جامعه و برخورد با آدمها محکمتر و عاقل تر شده باشم ,

اما خودم که با خودم صادق می شم کاملا می دونم معامله ی غیر منصفانه ای بود.

قوی شدن اونم نه خیلی, به ازای شادیم,انگیزه هام,تعبیرم از عشق, از خدا...و...و...
تاوان بعضی کارها, انتخابها وتصمیم ها...خیلی طولانی یقه آدمو می گیره.کاش روزگار کمی آسون گیر تر بود.
......................
فردا حتما" حالم بهتر می شه

بی عنوان

برای یک عزیزی سخت دلتنگم.کار یک روزه و دو روزه ام نیست
کاش یکروزی دلش برایم تنگ شود

رنج

"هیچ کس به غیر از خود ما, از خود ما فریب نخورد

هیچ کس به غیر از خود ما,ما را به بیراهه نبرد

می خواهم بنویسم

شروع این وبلاگ منو یاد نوشتن مشق توی یک دفتر نو و تمییز انداخت.چقدر صفحه های اول رو خوش خط و مرتب می نوشتم

.....

با اینکه یک زن هستم ولی نوشتن از زنانه ها برام راحت نیست.اما خوندنش رو خیلی دوست دارم.وقتی چنین وبلاگهایی یا کتابهایی رو می خونم انگار دارم قسمت هایی از وجود خودم رو تماشا می کنم.اونم از ابعاد و نگاه های متفاوت

.....

حرف زدن یا نوشتن یاطرح کشیدن خیلی وقتا کمک می کنه یکسری از ناشناخته های درون, خودشو نشون بده.لااقل برای من اینطور بوده

البته تا به امروز کشیدن حتی خطوط ساده و خط خطی کردن روی کاغذ رو ترجیح می دادم.چون تمرکز کمتری نیاز بود وفکرم

رو راحت پرواز می دادم.اما نوشتن برای من به مدیریت بیشتری نیاز داره.که شاید در حال حاضر گزینه بهتری باشه برام

درود

درود
فکر کنم بالاخره دارم می نویسم